Stark Earliest
Stosunkowo nowa odmiana amerykańska, otrzymana przez Douglasa Bonnera w Orofino, w stanie Idaho, i wprowadzona tam do uprawy w 1944 r. Do Polski została sprowadzona zaraz po drugiej wojnie światowej i jest uprawiana w kilku sadach, ale na niewielką skalę.
Drzewo rośnie silnie, tworzy koronę kulistą, ze zwisającymi gałęziami drugiego rzędu. W okres owocowania wchodzi bardzo wcześnie, owocuje bardzo obficie, przy należytym pielęgnowaniu corocznie. Na mróz jest dostatecznie wytrzymałe, na parch wrażliwe.
Owoce średniej wielkości, przy obfitym owocowaniu drobne, kuliste, spłaszczone, lekko stożkowate, delikatnie żebrowane. Skórka dość gruba, lekko błyszcząca, z silnym, jasnokarminowym, rozmytym rumieńcem. Prążkowanie występuje głównie na brzegach rumieńca. Przetchlinki duże, na tle rumieńca jasnożółte, na 52 stronie zacienionej owocu szarordzawe, zwykle z jasnozieloną
obwódką. Szypułka długa. Zagłębienie szypułkowe szerokie, średniej głębokości. Kielich średniej wielkości, zamknięty, czasem półotwarty, o działkach długich, szerokich, zielonych. Zagłębienie kielichowe średniej wielkości, o brzegach pofałdowanych. Miąższ kremowy lub białokremowy, gruboziarnisty, kwaskowaty, dość smaczny. Gniazdo nasienne duże, komory zamknięte, nasiona liczne, grube, średniej wielkości, ostro zakończone.
Owoce dojrzewają zwykle koło połowy sierpnia. Przetrzymane Dojrzewanie
mogą być niekiedy do końca sierpnia. owocu
Odmiana stołowa, o pięknych, czerwonych owocach, może być Przydatność zalecana dla wszystkich typów sadów (zwłaszcza drzewa na pod- odmmi,y kładkach słabo rosnących) w pobliżu większych rynków zbytu. Drzewa na podkładkach silnie rosnących dają często owoce zbyt drobne, mniej cenione na rynku.