Kantówka Gdańska
Ros. Dancingskoje riebristoje; czes. Hran?c gdansky; fr. Calville de Dantzig; niem. Danziger Kantapfel
Odmiana stara, nieznanego pochodzenia. Przypuszcza się, że pochodzi z Holandii. W nowych sadach u nas już nie spotykana. Do doboru nie wchodzi.
Drzewo rośnie silnie i tworzy zaokrągloną koronę, dość zagęszczoną, z licznymi długopędami. Kwitnienie późne i długotrwałe. W okres owocowania drzewo wchodzi późno, ale owocuje obficie i dość regularnie. Na mróz wytrzymałe, na choroby odporne. Wymaga gleb żyznych i dostatecznie wilgotnych. Owoce średniej wielkości, kulistostożkowate, nieco żebrowane. Skórka tłusta, całkowicie pokryta intensywnym karminowym rumieńcem z licznymi przetchlinkami. Charakterystyczną cechą owocu jest szew od kielicha aż do szypułki, tzw. kant (stąd nazwa odmiany). Szypułka średniej długości lub długa. Zagłębienie szypułkowe szerokie. Kielich zamknięty. Zagłębienie kielichowe szerokie, pofałdowane. Miąższ kremowy, kruchy, słodkokwaskowaty. Owoce należy zbierać w połowie września. Dojrzewają na początku października, przechowują się krótko.
Dojrzewanie owocu
Przydatność Ze względu na raczej kuchenne i przemysłowe zastosowanie ja-
odmtany błek: w dzisiejszym sadownictwie odmiana ta nie ma żadnego
znaczenia.