Książęca



Ros. — Princ; niem. — Prinzenapfel
Odmiana pochodzenia niemieckiego. Spotykana w starych sadach. Do doboru nie należy.
Drzewo rośnie niezbyt silnie, osiąga dość duże rozmiary tworząc koronę kulistą, nieco rozłożystą. Kwitnie średnio późno. Owoco­wać zaczyna bardzo wcześnie (3—5 rok). Owocuje corocznie, dość obficie. Na mróz dość wytrzymałe, na parch odporne. Udaje się prawie wszędzie.
Owoce średniej wielkości lub mniejsze, walcowate, czasami nie­co jajowate. Skórka gładka, średniej grubości, żółtawozielona, później jasno-cytrynowo-żółta, z rumieńcem dość silnym, poma-rańczowo-czerwono-karminowym, rozmytym, marmurkowanym w krótkie, szerokie paski. Szypułka średniej długości lub długa. Zagłębienie szypułkowe średnie. Kielich zamknięty, w dość płyt­kim i szerokim zagłębieniu. Miąższ biały lub żółtobiały, kruchy, delikatny, soczysty, przyjemnie kwaskowy, dość drobnoziarnisty, silnie aromatyczny, bardzo smaczny, słodki z posmakiem cha­rakterystycznym dla tej odmiany.
Dojrzałość zbiorczą owoce osiągają w drugiej połowie września. Przed zbiorem opadają. Przechowują się do lutego. Transport znoszą dobrze.
Odmiana nie nadaje się do sadów towarowych, natomiast może być zalecana do ogrodów przydomowych. .