George Cave
Odmiana pochodzenia angielskiego, otrzymana w 1923 r. przez George Cave'a w miejscowości Dovercourt, Essex. W Polsce znana dopiero od kilku lat. Zdobyła sobie uznanie wczesnym i obfitym owocowaniem oraz dużą odpornością na choroby. Drzewo rośnie średnio silnie. Korona jest rozłożysta, dość zagęszczona. Pąki kwiatowe tworzą się na krótkopędach i długo-pędach. Drzewo kwitnie wcześnie, dość długo (10 dni). W okres owocowania wchodzi wcześnie i owocuje regularnie, bardzo obficie. Na mróz jest dostatecznie wytrzymałe, na choroby (szczególnie na parch) odporne.
Owoce średniej wielkości, czasem małe (6X5,5 cm), kulistostożko-wate. Skórka zielonkawożółta, do połowy owocu lub więcej pokryta matowym, karminowym, rozmyto-paskowanym rumieńcem. Szypułka średniej długości, dość gruba. Kielich średniej wielkości, zamknięty. Miąższ biały, kruchy, soczysty, lekko kwaśny, przyjemny w smaku.
Owoce dojrzewają w połowie sierpnia, zaraz po Inflanckiej. Można je przetrzymać krótko.
Letnia odmiana deserowa, przydatna dla sadów towarowych i przydomowych, a zwłaszcza działkowych, gdyż dobrze owocuje bez opryskiwań przeciwko parchowi.