Dziekanka Lipcowa
Ros. Diekanka julskaja; czes. Dekanka ćervencova; fr. Doyenne de Juillet; niem. Juli Dechantsbirne
Stara odmiana pochodzenia francuskiego (1819 r.). W Polsce rzadko spotykana.
Drzewo rośnie średnio silnie. Tworzy koronę wyniosłą, z lekko zwisającymi gałązkami. W okres owocowania wchodzi średnio wcześnie (około 7 roku), owocuje średnio obficie, najczęściej corocznie. Na mróz bardzo wrażliwe, na choroby dostatecznie odporne.
Owoce małe, o rozmiarach 43X44 mm i ciężarze około 40 g, prawie kuliste, lekko zwężające się ku szypułce. Skórka dość gruba, krucha, błyszcząca, zielonkawożółta, z silnym, rozmytym, czer-wonobrązowym rumieńcem. Przetchlinki bardzo liczne, drobne, zielonkawobrazowe. Szypułka gruba, długości około 38 mm, lekko łukowato wygięta. Zagłębienie szypułkowe bardzo małe, płytkie i wąskie, czasami nieco ordzawione, o (brzegach lekko pofałdowanych. Kielich średniej wielkości, półotwarty, ze sterczącymi, zagiętymi i skręconymi działkami. Zagłębienie kielichowe bardzo płytkie, o brzegach i bokach wyraźnie, regularnie pofałdowanych. Miąższ białokremowy, soczysty, winnosłodki, z lekkim aromatem, smaczny. Gniazdo nasienne duże, oddzielone od miąższu cienką warstwą komórek kamiennych. Komory duże, zamknięte. Nasiona liczne, średniej wielkości, jajowate, lekko zaostrzone. Owoce należy zbierać na kilka dni przed zupełnym dojrzeniem, najczęściej w drugiej połowie lipca, zwykle o tydzień wcześniej od owoców Lipcówki Kolorowej. Późno zebrane są mączyste i bardzo źle znoszą transport.
Ze względu na drobne owoce Dziekanka Lipcowa nie jest zalecana do sadów towarowych, może być jednak uprawiana w ogr dach przydomowych, ponieważ jej owoce należą do najsmac niejszych wśród wczesnych.