Triumf z Vienne



Ros. — Triumf Wienny; czes. — Viennsk?; fr. — Triomphe de Vienne
Odmiana pochodzenia francuskiego. Uprawiana jest w niektórych krajach Europy Zachodniej. W Polsce rzadko spotykana w sadach amatorskich.
Drzewo rośnie średnio silnie. Tworzy koronę stożkowatą, średnio zagęszczoną. W okres owocowania wchodzi wcześnie, owocuje obficie, prawie corocznie. Na mróz wrażliwe, na parch odporne. Owoce średniej wielkości lub duże, rzadko bardzo duże, o roz­miarach 65X90 mm i ciężarze 150—230 g, wydłużone, jajowate, nieraz o powierzchni nieco guzowatej. Skórka zielonożółta, cien­ka, mniej lub bardziej chropowata, nieraz z nikłym rumieńcem na stronie nasłonecznionej. Szypułka długa, odgięta. Zagłębienie szypułkowe małe. Kielich otwarty. Zagłębienie kielichowe nie-głębokie. Miąższ żółtobiały, masłowaty, bardzo soczysty, trochę ziarnisty, słodki, lekko kwaskowaty, korzenny, wyśmienity. Owoce zbiera się w drugiej dekadzie września. Do konsumpcji nadają się po 5—7 dniach. Przechować je można jeden lub dwa tygodnie. Cenna odmiana amatorska, szczególnie dla ogrodów działkowych w najcieplejszych rejonach kraju. Do sadów towa­rowych mało przydatna, ponieważ łatwo przemarza, zwłaszcza pąki kwiatowe.